Coming Out Day – Gesnapt Op Het Matras In Onze Birthday Suits…

Browse By

Het is weer internationale Coming Out Dag! Niet dat iedereen vandaag massaal uit de kast moet komen, maar je wordt op zijn minst aan het nadenken gezet over je eigen coming out. Gek genoeg is het in de 21ste eeuw nog steeds een issue. Waar we in de zogeheten westerse wereld al goed opweg zijn naar gelijke mensenrechten voor iedereen is het in andere delen van de wereld niet altijd even rooskleurig.

Een kind van twee culturen

Ik was geboren in Indonesië. Het was altijd mijn vader, mijn  moeder en ik. Hoewel ik in Nederland ben opgegroeid besteedde ik standaard een kwart van het jaar in Indonesië door, samen met mijn ouders. Ik was een kind van twee culturen en soms is het moeilijk als ze met elkaar botsen. Van mijn ouders heb ik een Christelijke opvoeding meegekregen. Elke zondag gingen we naar de kerk en ik zat in het kerkkoor. Ik zat op een Christelijke basisschool waar in de ochtend werd gebeden en uit de bijbel werd gelezen. Op de basisschool kwam ik er al snel achter dat ik de aandacht van oudere meisjes wel erg leuk vond maar omdat ik in die tijd geen rolmodellen of voorbeelden in popcultuur van meisjes die van meisjes houden dacht ik dat ik misschien wel in het verkeerde lichaam geboren was. Maar geen enkel moment heb ik gedacht dat ik niet “normaal” was. Ik was gewoon mezelf. En ik vind meisjes leuk.

Parental drama

Dat veranderde op het moment dat mijn ouders er voor de eerste keer mee geconfronteerd werden. Mijn allereerste vriendinnetje kwam bij mij slapen en toen mijn moeder in de ochtend de deur van mijn slaapkamer opendeed om ons uit te nodigen voor ontbijt vond ze ons samen op het matras in onze birthday suits. Wat daarna volgde was een drama met heel veel gebedsmomenten, de dominee die langs moest komen om met mij te praten en uitingen als:”God wat heb ik verkeerd gedaan?” en “ik ga liever dood dan dat mijn vrienden over jou weten”.

Herkenbaar? Eigenlijk heeft het er allemaal mee te maken dat ze zich bezorgd maakten om mijn anders zijn en er geen aanwijsbare oorzaak of verklaring voor is. Hoe moet je het dan plaatsen? Waar past je kind dan in deze wereld? En hoe kan ik het aan anderen verklaren als ik het zelf niet eens begrijp? Grappig genoeg heb ik geen vrienden of mensen om me heen verloren door uit de kast te komen. Mijn moeder, met al haar overtuigingen over hoe dingen horen te zijn, jammer genoeg wel.

Blij dat ik een plek heb in deze wereld

Voor mij voelde het als ontkenning. En ik heb me op mijn manier losgemaakt door te verkassen naar de Verenigde Staten voor studie en zelf uit te vinden wie ik ben en wat ik voel. Bij terugkomst in Nederland was het wel weer moeilijk. Ik had geen huis dus ik woonde bij mijn ouders in. Toen kwam mijn eerste vaste vriendin om de hoek kijken. Een taaie tante was ze die zich niks aantrok van hoe vooral mijn moeder op haar reageerde. Mijn vader was wat milder en vond dat ik zelf moest weten wat ik doe en met wie ik ging zolang ik mijn verstand er maar bijhoud. Lekker rationeel, pap. Maar goed, uiteindelijk is mijn moeder ook bijgedraaid. Dat was op het moment dat ze zag dat ik in Amsterdam woonde, samen met mijn partner, in een mooi vijf-kamer-appartement aan het IJ. Ik studeerde serieus, ik had een baan en samen hadden we een grote vriendengroep waar we regelmatig leuke dingen mee deden. Voor haar had ik het voor elkaar: ik had een plek in deze wereld.

Uiteindelijk is mijn moeder getuige geweest bij mijn bruiloft, een mooi moment waaruit blijkt dat we elkaar altijd het beste wensen en blij zijn voor elkaar ook al begrijpen we elkaar af en toe niet zo goed. Ze is zelfs in gesprek gegaan met mijn familie in Indonesië die mij allemaal nog steeds zien als familie en evenveel van mij houden als daarvoor.

Dus… Mijn boodschap aan jou

Mijn boodschap aan alle mensen die nog uit de kast willen komen maar het niet goed durven:

Ja. Het kan moeilijk zijn. Het kan een lange weg zijn. Maar uiteindelijk willen de mensen om je heen gewoon dat jij gelukkig bent en dat er verder niets verandert in hoe jullie met elkaar omgaan. Hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt. En dan vooral voor jezelf.

Mijn boodschap aan alle mensen die anderen kennen die nog uit de kast moeten komen:

Steun ze. Laat ze weten dat het okay is. Misschien kan je het droppen in casual conversation. “Hé man, gister nog een leuke meid gescoord? Of vent natuurlijk he, dat kan ook!” En als ze uit de kast zijn, reageer dan niet superverbaasd of met iets geks als:”Nou! Dat had ik nou nooit van jou verwacht! Je ziet er helemaal niet gay uit!” Maar wees blij met zijn of haar eerlijkheid en beschouw het als een kroon op de band die jullie hebben dat dit vertrouwen aan wordt gegeven.

Happy Coming Out Day! Come out, come out, wherever you are!

28 thoughts on “Coming Out Day – Gesnapt Op Het Matras In Onze Birthday Suits…”

  1. Trackback: PROEL HPX8000 manuals
  2. Trackback: bí kíp giữ chồng
  3. Trackback: 커즐
  4. Trackback: red bull cases wholesale
  5. Trackback: cvvshop su
  6. Trackback: 펀비
  7. Trackback: satta king
  8. Trackback: 먹튀검증

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Ben je benieuwd wat Future Rebelz nog meer doet? Check dan onze zakelijke pagina!Bezoek Business@Future Rebelz
+ +