Dit Weekend De Brabantse Kampioenschappen: Als Mijn Knie Het Maar Trekt

Browse By

Het is nog maar elf jaar geleden. Ik was zeven jaar oud en ontdekte mijn passie: zwemmen. Vanaf de eerste wedstrijd altijd genoten van het racen, maar toen ik zestien was maakte ik een keuze waarvan ik tot op de dag van vandaag spijt heb: ik besloot te STOPPEN. Nu, twee jaar later, probeer ik alsnog de Nederlandse zwemtop te bereiken- ondanks dat ik nu eigenlijk ‘te oud’ ben.

Vanaf mijn elfde jaar ging het als een speer: ik bleef mezelf verbeteren en behaalde topprestaties op toernooien! Alleen toen ik vijftien werd kwam alles tot stilstand: ik zwom geen persoonlijke records meer, beleefde steeds minder plezier in het zwemmen, ik had al jaren last van een knieblessure die niet over ging en op school ging het slecht. Ik besloot om te stoppen.

Alleen, mijn passie voor het zwemmen heb ik de jaren erna nooit verloren en dus besloot ik een halfjaar geleden dat ik weer zwemmen wilde. Ik was verhuisd naar DE zwemstad van Nederland, namelijk Eindhoven. Elke keer langs het mooie zwembad daar fietsen… Ik kon het niet laten en meldde me aan bij een nieuwe vereniging waar ik zwaar geconfronteerd werd met mijn bar slechte conditie en mijn nog altijd overbelaste knie. Het was meteen duidelijk: ik moest hard gaan werken om weer op niveau te komen. En zo besloot ik dan ook om op trainingskamp te gaan naar Malta!

Foto van Richenne Zeebregts

Twee weken geleden lag ik nog in het mooie nationale zwembad van Malta te dobberen. Of nou ja ‘dobberen’? Beter gezegd, hard trainen en door bikkelen! Als ik wil in vorm wil raken om te racen zal ik veel moeten doen. Ik zal dingen moeten opgeven, zoals avondjes stappen bijvoorbeeld, en door moeten gaan tot ik helemaal op ben. Zware trainingen in Malta doorstaan en vooral NIET opgeven. Alles om te bereiken wat ik wil: goede races zwemmen, medailles pakken en niet te vergeten: te genieten van het zwemmen.

Dit is echter alleen een kleine stap in de richting naar succes, ik ben pas weer een paar maandjes op weg na een lange tijd gestopt te zijn. Volgend seizoen moet het echt gaan gebeuren! Ik word in juni alleen wel al 19… Nu denk je vast: 19?! Dat is nog hartstikke jong, maar helaas wordt dit in de zwemwereld gezien als ‘te oud om nog door te breken’. Ja, laten we eerlijk zijn, de internationale top bereiken is ook echt wel heel moeilijk, maar dat weerhoudt me er niet van om hard te trainen en goede prestaties in Nederland neer te zetten!

Maar goed, ik was dus op trainingskamp. 12 dagen lang twee keer twee uur trainen op een dag. Mijn doel was vooral om mijn inhoud, zwemterm voor ‘uithoudingsvermogen’, te vergroten. Ik ben van origine een sprinter pur sang, wat betekent dat 50 meters mijn specialiteit zijn. Maar voor meer dan 50 meter zal je inhoud moeten kweken, inhoud die ik ben verloren in de jaren dat ik niet zwom. Ik ga met de dag vooruit, houd de trainingen steeds beter en langer vol en ook aan mijn techniek wordt nog het een en ander gesleuteld.

Foto van Richenne Zeebregts

Maar ik werk niet alleen in het bad  aan mijn zwemcarrière; ook daarbuiten. Krachttraining om spierkracht te vergoten en landtraining om stabiliteit en een goede spierspanning te creëren. Spierspanning en stabiliteit zijn nodig zodat ik mooi hoog en vlak in het water kom te liggen en weinig weerstand creëer. Er komt bij zwemmen veel meer kijken dan je zou denken ja.

Toch liep ik dit trainingskamp tegen een maar al te bekend struikelblok aan: mijn knie. Niet alleen de pijn in mijn knie die soms ondragelijk voelt, maar ook het mentale spelletje eromheen maakte dat ik het soms erg moeilijk had. Keihard willen trainen, maar niet keihard kunnen trainen. Ik zal en moest door en negeerde de pijn. Iets wat je nooit hoort te doen als sporter zijnde: pijn negeren. Één startje was genoeg: een helse pijn schoot door mijn knie en ik schreeuwde het uit. Ik werd het zwembad uitgeholpen en smeet mijn badmuts en brilletje weg. Ik was HE-LE-MAAL klaar met mijn knie.

Foto van Richenne Zeebregts

Gelukkig kan ik ondanks mijn blessure terug kijken om een succesvol kamp en niet te vergeten: een mooie bronzen medaille! Deze medaille geeft mij goede hoop dat de wil om te racen en de wil om te winnen er zeker nog is. Ondertussen staat er al een afspraak bij de orthopeed voor mijn knie gepland, maar… die is pas na de Brabanste Kampioenschappen! Ik heb dus een stapje terug moeten doen en mijn knie flink in moeten tapen. Als alles maar goed gaat op de Brabanste Kampioenschappen…

 

19 thoughts on “Dit Weekend De Brabantse Kampioenschappen: Als Mijn Knie Het Maar Trekt”

  1. Trackback: CI CD Solutions
  2. Trackback: Baratza Maestro Plus manuals
  3. Trackback: rolex replica
  4. Trackback: người yêu không tôn trọng mình
  5. Trackback: kids swimming
  6. Trackback: DevSecOps as a Service
  7. Trackback: 토토사이트
  8. Trackback: buy and sell oil online
  9. Trackback: Market Retailers
  10. Trackback: cung thiên bình nữ hợp với cung nào
  11. Trackback: tình yêu kim ngưu
  12. Trackback: male sex dolls for sale
  13. Trackback: Vape juice
  14. Trackback: replica cyma watches
  15. Trackback: these details
  16. Trackback: Kimber Guns for Sale
  17. Trackback: immediate edge reviews
  18. Trackback: bitcoin evolution
  19. Trackback: buy/order 710 Kingpen Vape Cartridges online use for pain, anxiety, sleep for sale near me bulk in usa uk nz canada australia overnight delivery

Comments are closed.

Ben je benieuwd wat Future Rebelz nog meer doet? Check dan onze zakelijke pagina!Bezoek Business@Future Rebelz
+ +