#HappyPride 🌈- Ze Dachten Me Echt Met Duivelsuitdrijving Te Kunnen Genezen Van Mijn Liefde Voor Vrouwen

Browse By

Het is weer Amsterdam Pride Week met als kers op de taart de Canal Parade op zaterdag! Overal zijn er feestjes op straat en mensen zijn in een party mood. Ik zal mijn eerste Canal Parade nooit meer vergeten. Out and Proud: het was het steuntje in de rug dat ik nodig had om eerlijk te zijn naar mijn ouders. Hoewel ik me afvraag of de bonte stoet aan boten tegenwoordig niet aan commercie ten onder gaat.

Ik weet het nog zo goed, de eerste keer dat ik de Canal Parade meemaakte. Erg spannend en een tikkeltje nerveus tegelijkertijd. Want hoewel ik al lang al uit de kast was naar mijn vrienden toe, wisten mijn ouders nog van niks. “Als de camera’s me maar niet spotten…”, dacht ik bij mezelf. “Als mijn familie me maar niet ziet…” Ik kom uit een Christelijk gezin en ik wist dat mijn coming-out niet over rozen zou gaan. Mijn vrees bleek later ook gegrond toen ik werd onderworpen aan duivelsuitdrijving en eindeloze gesprekken moest voeren over het bannen van homo’s uit mijn vriendenkring. Maar ondanks mijn angst om ontdekt te worden, stond ik daar. Wachtend met al die andere honderdduizenden mensen op de met pracht en praal versierde boten.

I am what I am

En daar kwamen ze dan, allemaal achter elkaar. De glitters, de opzwepende muziek, de extravagante outfits, alles schreeuwde:”HIER BEN IK! EN IK MAG ER ZIJN!” Wat een moed, wat een ballen (pun intended) om daar te durven staan en jezelf zo bloot te geven aan de hele wereld. Soms letterlijk, want serieus, een aantal outfits verhulden… bar weinig.  Mijn zelfvertrouwen groeide met de minuut: zie je wel, ik ben wel ok! Wat nou ‘de duivel’?! Ik mocht zijn wie ik was! En terwijl ik de ene na de andere float voorbij zag komen, ontstond de wens om zelf een keer op zo’n boot te staan en de wereld te laten zien wie ik was.

It’s all about money

Een paar jaar later was het zover! Ik stond zelf op de Canal Parade float van de ABN AMRO Bank omdat mijn toenmalige vriendin daar werkte en wat had ik er een zin in! Alleen, het werd een enorme desillusie. Als je namelijk op zo’n boot staat, krijg je een script waarin van minuut tot minuut staat wat je moet doen. Je staat er voor het bedrijf -die heel veel geld heeft betaald om mee te mogen varen (tegenwoordig €20.000!)- en dus niet voor jezelf. Ik kwam erachter dat ik een rol aan het spelen was, die voldeed aan de verwachtingen van het bedrijf en de toeschouwers- maar niet van mezelf.

Niet meer dan een marionet?

Opeens was ik toeschouwer van mezelf. Ik zag mezelf staan dansen op die boot en vroeg me af ik dezelfde inspiratie kon vormen voor dat ene meisje langs de kant dat voor het eerst vol bewondering de parade aanschouwde. Had ik dat meisje -of jongen- de moed kunnen geven om eerlijk te zijn naar haar vrienden en familie toe? Mijn droom was om op een boot te staan en anderen te inspireren om te durven zijn wie ze zijn, maar gek genoeg kon ik juist op deze boot nog steeds niet zijn wie ik was. Mijn ware identiteit en hoe ik in mijn kracht sta is pas in de daaropvolgende jaren gevormd, een proces wat nog loopt als een pad zonder einde maar met een geweldig uitzicht.

Ik wil gewoon zijn wie ik ben

Ondanks dat ik daarna nooit meer op een float heb gestaan, heeft Gay Pride nog steeds een belangrijke betekenis voor mij. Het is de viering dat ik gewoon kan zijn wie ik ben -waar seksualiteit echt maar een klein onderdeel van is- dat ik niet hoef te voldoen aan verwachtingen van andere mensen of aan labels die op mij worden geplakt voor het gemak van anderen, dat ik evenveel recht heb op respectvolle behandeling als elk ander mens op deze wereld en dat ik er trots op mag zijn onderdeel uit te maken van zoveel rijkdom aan diversiteit. Wat ook je seksualiteit is of je huidskleur of cultuur of je geloofsovertuiging, iedereen heeft gelijk bestaansrecht op deze wereld. Be out for who you are, and be proud!

 

Ben je benieuwd wat Future Rebelz nog meer doet? Check dan onze zakelijke pagina!Bezoek Business@Future Rebelz
+ +